Jesteś tutaj

którzy nie zdążyli zostać

Obrazek użytkownika miras

wyszedłem z Wisełki
zimnej od wewnątrz
prąd nieistnienia
porwał wszystkich
którzy zapomnieli dojrzeć

czarne muszelki metafor
ścielą dno
milczącymi wersami
zatopionych w zaklęciach
niepowracających fal

przechodzę
z Cmentarnej w Parkową
zawsze obok siebie
puste strony nabrzeża
zostawiam umarłym poetom

którzy nie mają
nic do dodania
przenikają wąskie
szczeliny nieba
siąpiąc kroplami deszczu

żaden czar w nieistnieniu
wybrańcy podarowani
myślącym z czułością
o życiu o ciszy
wybrali mrok

* którzy na własne życzenie…

Komentarze

Obrazek użytkownika Stepanian

Co za wiersz... Tyle obrazów i emocji. Jaka doskonała metaforyka! Dla mnie mistrzostwo pióra. Zabieram.

Paweł Stefanowicz

Obrazek użytkownika miras

Pawle... nie umiem wyrazić wdzięczności za takie słowa. Czuję, jak wyrastają skrzydła...

M.

Obrazek użytkownika Dal - Bogna Kurpiel

Poeci wyklęci - ci bardziej wrażliwi i mniej wodoodporni lub jak kto woli - łatwopalni. Lecz czymże byłaby poezja bez nich? Luźnym zapisem z namiastką emocji. Można by idąc na skróty powiedzieć, że ból jest inspiracją , lecz oboje wiemy, że nie on - sam w sobie, tylko sposób jego odbioru. Twój sposób odbioru wzrusza i otwiera bramy wyobraźni. Dobrego Nowego Roku Mirasie!:)

Dal

Obrazek użytkownika miras

Oboje to wiemy Dal. Dziękuję za te słowa, bardzo dziękują

M.