nowy adres: www.klubliteratow.pl

W Twoich wierszach nic się nie tłumaczy wprost, zawsze trzeba się zamyślić... piękny ten romans kostiumowy.
(ślady, dusz, nad nimi.) - przecinki są celowe?

Czytam, wracam i zazdroszczę takiego obrazowania. Wiersz naprawdę świetny. Urzeka romantyzmem. W dodatku ten pąków wersal - niedopowiedzeń. Emocje górują. Frankońska księżniczka kusi jak szlachetny, zakazany owoc, a gorset może skrywać tak wiele, chociaż może też ograniczać i tu może dawać wiele do myślenia (dla kształtowania sylwetki nosili go także panowie). Zresztą pytania postawione w wierszu znakomicie pokazują sposób podążania za własnymi myślami. A jeżeli uzupełnić ten obraz o te średniowieczne stroje, o krajobrazy frankońskich winnic, o urok Bawarii, to można rzeczywiście puścić wodze własnej wyobraźni. Jednak ostrożność w przypadku frankońskich księżniczek jest jak najbardziej wskazana, zdaje się że zawsze dokładnie wiedzą czego chcą, i raczej wybierają niezależność. To takie moje własne odczucia. Miło było przeczytać. Pozdrawiam.

_Tomek.